AFSLAG BLV



Astrid Nobel – Stilte na de Stern

 

9 juni – 18 augustus

 

Het werk van de op Ameland geboren Astrid Nobel (1983, Hollum) bestaat uit sculpturen, installaties en schilderijen. In haar solotentoonstelling Stilte na de Stern toont ze schilderijen en sculpturen die gemaakt zijn van materialen uit de Noord- en Waddenzee, zoals zand, (fossiele) botten, kokkels, zeewater en aangespoelde olie.

Hoewel Nobel er niet meer woont, speelt haar geboortegrond, het eiland Ameland, nog altijd een grote rol in haar beeldend werk. Haar betrokkenheid blijft onverminderd en Nobels kracht is dat zij in staat is om deze beleving zowel een universeel als een heel persoonlijk karakter te geven.

Tijd, bewustzijn, natuur en grensgebieden zijn terugkerende thema’s in haar werk. Momenteel houdt Nobel zich bezig met het Wadden- en Noordzeegebied en hoe extractie, extinctie en de klimaatcrisis deze gebieden beïnvloedt.

Haar persoonlijke dromendagboek, dat de kunstenaar sinds twintig jaar bijhoudt, speelt een belangrijke rol bij de totstandkoming van haar beeldend werk.

Nobel heeft zowel aandacht voor vervuiling, de gevolgen van klimaatverandering en vogelgriep als de kracht en schoonheid van de levende natuur. In haar werk gebruikt ze vaak inhoudelijke materialen die direct verbonden zijn met deze onderwerpen.

Astrid Nobel studeerde aan Academie Minerva in Groningen en volgde residentieprogramma’s bij Sichuan Fine Arts Institute (Chongqing), Flux Factory (New York) en Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam.  



INFORMATIE

Dependance
van Museum Belvédère 


AFSLAG BLV, dependance van Museum Belvédère in het centrum van Heerenveen, gericht op hedendaagse kunst, biedt een podium aan (noordelijke) jonge talentvolle kunstenaars.

AFSLAG BLV is een initiatief van Museum Belvédère in samenwerking met de gemeente Heerenveen, stichting De Heerenveense School, Museum Heerenveen, het Klaas Dijkstra Fonds, X-Y Fonds en de provincie Fryslân.



De Heerenveense School

Adresgegevens

 

AFSLAG BLV
Minckelersstraat 11
8442 CE, Heerenveen

Gevestigd in de Heerenveense School, hetzelfde gebouw waar ook Museum Heerenveen is te vinden.

Openingstijden

 

dinsdag t/m vrijdag 11.00 – 17.00 uur
zaterdag en zondag 13.00 – 17.00 uur
maandag gesloten

De toegang is gratis!

Parkeren
 

Parkeren kan op het plein voor het gebouw of in Parkeergarage Geerts Willigen:
Geerts Willigenplein 1, 8441 GV Heerenveen

Betaald parkeren Heerenveense School

dinsdag, woensdag, vrijdag  09.00 – 20.00 uur
donderdag 09.00 – 21.00 uur 
zaterdag 09.00 – 20.00 uur
op zondag is parkeren gratis!
 


GEWEEST

Dieke Venema - paper, scissors 

 

3 maart t/m 19 mei

 

Dieke Venema (1990, Barneveld) maakt op intuïtieve wijze sculpturen en ruimtelijke installaties. In haar werk houdt zij zich bezig met het ‘hoe’ en de mentaliteit van het maakproces, waarin aspecten als huid, vorm en materiaal een grote rol spelen.

Als haar sculpturen personages zouden zijn, zijn ze te omschrijven als ingetogen, weifelend en bescheiden. Venema maakt ze van onbeholpen materiaal en geeft ze een amorfe vorm, die slechts in de verte lijkt op iets herkenbaars. Haar beelden zijn daardoor nooit stellig, maar vloeibaar in betekenis. Venema’s inspiratiebron biedt aanvankelijk houvast maar verliest gedurende de werkperiode aan betekenis.

In de solotentoonstelling paper, scissors in Afslag BLV toont ze naast nieuw en ouder werk de getufte wandwerken die ze in 2022 heeft gemaakt in samenwerking met Het Textiellab, een kennis en ontwikkelplek voor innovatieve textielprojecten in Tilburg. Deze werken worden getoond in combinatie met tekeningen en wandsculpturen.

Venema studeerde aan ArtEZ in Zwolle en De Ateliers in Amsterdam. Ze ontving een werkbijdrage Jong Talent van het Mondriaan Fonds en de vervolgbijdrage: een werkbijdrage voor bewezen talent. Venema woont en werkt momenteel in Valkenswaard.

In de media: Gitte Brugman schreef een recensie over paper, scissors in de Leeuwarder Courant

Dinnis van Dijken - Slap that Jello and watch it wobble

 

3 december t/m 18 februari 2024

 

Dinnis van Dijken (1990, Groningen) is kunstenaar en schrijver. Met zijn nieuwe schilderijen, die hij presenteert in zijn eerste solotentoonstelling Slap that Jello and watch it wobble, probeert Van Dijken de schilderkunst te integreren in het dagelijks leven, met name in het leven van millennials. Met zijn werk bevraagt hij zowel het kunstenaarschap als de rol van de schilderkunst anno 2023.

Vragen zoals: ‘Wat is het praktische nut van een schilderij?’, ‘Kan het dienen ter vermaak?’ en ‘Kan een schilderij een integraal onderdeel van het dagelijks leven worden of blijft het altijd een geïsoleerd kunstwerk?’, staan centraal.

Schilderkunst is bij uitstek een visueel medium, maar Van Dijken kijkt naar de onderbelichte aspecten en hoe deze op nieuwe manieren ingezet kunnen worden. Heeft zijn werk binnen de tentoonstelling betekenis als beeldende kunst, daarbuiten – in de huiselijke omgeving – zou ze kunnen functioneren als speelbord, tafellaken of anderszins.

 

Hij verbindt in zijn werk onderliggende thema’s zoals existentialisme, invaliditeit en angst met elkaar maar benadert echter alles op een luchtige, humoristische manier om daarmee een gevoel van geruststelling te bieden.

 

"Ik ben ooit beschreven als een huwelijksbemiddelaar voor de kunst en als iemand die graag de wereld van de schilderkunst ziet branden door zijn kunstwerken.
Ik denk dat beide beschrijvingen kloppen."

Dinnis van Dijken

Jello theorie

De titel van de tentoonstelling verwijst naar de Jello theorie, populair geworden op platforms zoals TikTok, die mensen van hun vliegangst zou kunnen afhelpen. Deze theorie vergelijkt een vliegend vliegtuig met een balletje dat in een gelatine-achtige ruimte zweeft (Jello).

De druk van de Jello zorgt ervoor dat het balletje niet zinkt, zelfs niet wanneer er hard aan wordt geschud. Dit is te vergelijken met wat er gebeurt met vliegtuigen tijdens turbulentie. 

Volgens Van Dijken werkt dit met kunst precies zo: kunst is een vormloze entiteit die evolueert en zich aanpast aan maatschappelijke veranderingen, maar zal altijd in staat zijn om haar kernvorm en functie te behouden. Kunst doorkruist de tijd, geduwd en gestuwd door een inmiddels wiebelende luchtledige massa van een met internet verzadigde beeldcultuur.

Dinnis van Dijken studeerde af aan zowel de Konstfack University of Arts, Craft and Design in Stockholm, Zweden, als Academie Minerva in Groningen.

Zijn werk werd bekroond met het Eva o Hugo Bergman Stipendium van de Royal Art Academy of Fine Arts (Stockholm, Zweden), het Konstfack University College Stipendium en het Lucht Stipendium van Kunstpunt Groningen.

Zijn werk is opgenomen in de kunstcollectie van de Hanzehogeschool Groningen.


GEWEEST 2023

Irene de Boer

Extracting from FeAsS:
An Interview with an Interface

'A theory of the earth from our phones to our windowsills'

 

10 september t/m 19 november 2023

 

Irene de Boer (1994, Delfzijl) is opgegroeid in Midden-Groningen, het epicentrum van de Nederlandse gaswinningsindustrie. Hier ontstond haar nieuwsgierigheid naar verborgen energievelden en de drijfveer om de oorsprong van materie en energie-extractie te ontrafelen.

Met haar werk onderzoekt ze hoe minerale grondstoffen onze fysieke wereld vormen – zowel de natuur als de door de mens gevormde omgeving – en hoe deze in beeldende kunst nieuwe betekenissen kunnen vinden. Dit komt tot uitdrukking in multimedia installaties met een vaak speelse en nostalgische uitstraling, waarin ze schilderkunst met sculptuur en allerhande industriële materialen combineert.

Arsenopyriet (FeAsS)

 

In haar solo-expositie Extracting from FeAsS: An Interview with an Interface staan de minerale grondstoffen die gebruikt worden in de fabricatie van onze communicatiesystemen centraal, zoals laptops en telefoons.

Ze gaat hierbij dieper in op één belangrijk mineraal: de ijzer-arseen-sulfide arsenopyriet (FeAsS). Arsenopyriet is een bron van arseen en werkt als versterker. In onze huidige technologie versterkt dit zware metaal elektrische energie.

De Boer is geïntrigeerd door de dualiteit van arseen. In de 19e eeuw werd arseen gebruikt als pigmentversterker en bezat het dus een belangrijke esthetische waarde binnen de verfindustrie, maar tegelijkertijd kent arseen een duistere geschiedenis als moorddadig gif in het Victoriaans tijdperk.

Deze spanning tussen schoonheid en dreiging, tussen fascinatie en weerzin, vormt het uitgangspunt van haar multimedia installatie.

Het patroon dat verwerkt is in de sculptuur van de installatie toont de samenstelling tussen de hoofdelementen van arsenopyriet (de kristalstructuur). Hiermee brengt de kunstenaar de onverwachte schoonheid van dit mineraal aan het licht.

Irene de Boer behaalde in 2016 haar bachelor of Fine Arts aan Academie Minerva Groningen. Na het afronden van haar master of Arts in Painting aan het Frank Mohr Institute in Groningen in 2018, verbleef ze aan CalArts: California Institute of the Arts en Otis College of Art and Design in de VS. Ze exposeerde in Medialab Matadero Madrid, W139 Amsterdam en S.M.A.K Gent. Haar werk is opgenomen in verschillende particuliere en institutionele collecties in onder andere Los Angeles, Californië, Lorain, Ohio (VS) en Canton (Guangzhou) China. Irene de Boer woont en werkt in Amsterdam.


Paul Verheul – Steady Pace

 

4 juni t/m 20 augustus 2023

 

In zijn schilderijen en ruimtelijke werken houdt beeldend kunstenaar Paul Verheul (1990, Chatham UK/NL) zich bezig met de beeldende betekenis van gebaren en materialen. De dialoog tussen het beeldend materiaal en zwaartekracht vormt daarbij een belangrijk uitgangspunt. Daarnaast maakt hij gebruik van de natuurlijke eigenschappen van materialen – het vloeien van verf, het kreuken van stof of de buigzaamheid van draad. De beeldende kracht in zijn werk wordt doorgaans uitgemaakt door beweging, ritmen en onvermoede contrasten. 

De jury van de SBK Otto Hetterscheid Stimuleringsprijs zei over zijn werk:

“Door beweging, gebaar, ritme, herhaling, roept deze kunstenaar in zijn ruimtelijke installaties en schilderijen een poëtisch gewichtloze wereld op. Met gebruik van aardse textiel,- naai,- teken,- en etstechnieken weet hij op subtiele en abstracte wijze verbinding te maken met het ongrijpbare van licht, lucht en ruimte.

De toeschouwer zelf wordt een beetje opgetild, de zwaartekracht valt even weg. Dit is een intrigerende ervaring. De veelzijdigheid en gedrevenheid van deze kunstenaar zien wij als een belangrijke bron voor zijn verdere ontwikkeling.”

Paul Verheul behaalde in 2013 zijn BA (Hons) Fine Art: Painting aan de Camberwell College of Arts, University of the Arts London. In 2022 behaalde hij zijn MA Fine Arts and Design: Painting (Cum Laude) aan de Minerva Art Academy/Frank Mohr Institute, Hanzehogeschool Groningen. Verheul is genomineerd voor de Buning Brongers prijs en het George Verberg Stipendium in 2022. Hij won de SBK – Otto Hetterscheid Stimuleringsprijs tijdens de jaarlijkse SBK Sprouts Young Talents expositie in 2022.

Paul Verheul woont en werkt in Groningen.  

In de media: Dirk van Ginkel schreef een recensie over Steady Pace in de  Leeuwarder Courant  


Oer - Alle Jong 

 

5 maart t/m 21 mei 2023

 

Als Friese kunstenaar is Alle Jong (1988, Hemrik) veel bezig met onze diepere historie en beeldtaal; van hunebedden, terpen tot Friese Runen. Op een wel heel bijzondere manier slaat de kunstenaar met zijn beeldend werk bruggen tussen het heden en het verleden. Zijn jonge maar veelzijdige oeuvre zit vol verwijzingen naar de tijd voordat het Modernisme zijn intrede deed.

De media die hij daarbij inzet variëren van reusachtige houtskooltekeningen, tot originele 17e, 18e en 19e-eeuwse archieven, van decennia-oude, ongeopende brieven tot videogames en 3D-animaties. 

In de solotentoonstelling Oer is een reeks nieuwe tekeningen van Alle Jong te zien. Bomen doemen op in zwarte holen, die de kunstenaar als lichtschachten inbeeldt, turend vanuit ons brein naar buiten. Rituelen rondom een verlaten hunebed, nog altijd voelbaar op de dag van vandaag, of ons eigen brein waarin oerbomen groeien.

Deze poëtische blik geeft blijk van een diepgeworteld bewustzijn dat kunst al lang met de mensheid verbonden is. Jong vraagt zich in zijn werk af of wij ‘oergedachten’ meedragen: archetypen die een herinnering of een gevoel oproepen dat al honderdduizenden jaren oud is. Een verstild besef, alsof je in het donker contact maakt met een schim uit een onbegrijpelijk ver verleden.

In de tentoonstelling is deze verstilling in beeldtaal overgebracht naar misschien wel enkele stromende oergedachten.

 

Alle Jong volgde zijn opleiding aan de Academie Minerva in Groningen en was genomineerd voor diverse prijzen tijdens zijn afstuderen. Hij ontving twee keer een bijdrage van het Mondriaan Fonds. Jongs werk is al in diverse Nederlandse musea te zien geweest en hij is opgenomen in het boek FRYSK, 100 jaar schilderkunst in Friesland, Museum Belvédère (2018).

In de media:
Kirsten van Santen schreef een recensie:
  Leeuwarder Courant (20 maart 2023)


Kamilė Česnavičiūtė - Convention

 

4 december 2022 t/m 19 februari 2023

 

De in Litouwen geboren Kamilė Česnavičiūtė (1996) kwam in 2015 naar Nederland, studeerde aan Academie Minerva en woont en werkt in Groningen. Kamilė schildert grafische beelden verzadigd van kleur met getekende elementen, visueel niet ingewikkeld, maar altijd gedreven door het verhaal erachter. De solotentoonstelling 
Convention is drieledig van opbouw en laat een

reeks nieuwe schilderijen en tekeningen zien. Kamilė’s werk is op vele manieren een zoektocht naar een andere werkelijkheid. Inspiratie kan komen uit de ons omringende maatschappij en de stroom van wereldwijde gebeurtenissen. Interesses en motivaties variëren van alledaagse dingen, ervaringen, reality checks en escapisme. 

 

'Soms merk ik dat ik nadenk over hoe ik aan deze realiteit kan ontsnappen of echte betekenis kan vinden in een wereld die zo wreed en vol onzin is', zegt de kunstenaar. 'De titel Convention kwam voort uit een tekening die ik maakte waar heel verschillende figuren bij elkaar staan alsof ze iets hebben uitgezocht.'

Kamilė ziet de tentoonstelling als plek om deze last te delen. Te beginnen met felgekleurde schilderijen als vluchtige fragmenten van onze gebrekkige wereld. In het midden van de tentoonstelling zijn tekeningen met zwart-wit gelijnde figuren te zien die samen komen om de situatie te bespreken dat de wereld bijna in brand staat. In het laatste gedeelte zijn grotere schilderijen te zien die haar achtergebleven stemming weergeven. 

 

Door de mens terug te brengen tot een silhouet in haar schilderijen gaan ze fungeren als eenieder van ons, gevangen in hun rol en plaats. Haar gebruik van felle soms zoetsappige kleuren dragen bij aan de atmosfeer of contrasteren met de stemming van 

het werk. De individuele emoties, vaak subtiel getekend, geven de figuren een tragikomisch, grappig en soms ook onbehaaglijk karakter. Verhalen die de relaties tussen mensen weerspiegelen, onze gedragingen bevragen, generaliseren en absurd doen lijken in een geschilderd leven.

 

Kamilė Česnavičiūtė volgde haar opleiding aan de J. Vienozinskio Classical Art Academy in Vilnius (Litouwen) en Academie Minerva.
Ze won de Sluijters Prijs en was genomineerd voor de Buning Brongers Prijs. In 2021 ontving ze een bijdrage Kunstenaar Start van het Mondriaan Fonds.


GEWEEST 2022

Aafke Ytsma -
Moments in between

 

4 september t/m 20 november 2022

 

De deels in Den Haag en Friesland opgegroeide Aafke Ytsma (1988, Voorburg) woont en werkt tegenwoordig in Leipzig en Leeuwarden. In 2019 won ze (een gedeelde) Young Art Noord (vakjury) in Museum Belvédère. Een solopresentatie in Afslag BLV was aan deze prijs verbonden.
 

In de tentoonstelling Moments in between zijn nieuwe schilderijen en houtsnedes in de Japanse techniek te zien. De verzameling werken wekt de indruk van een overkoepelend maar verhuld plot. Terwijl in de individuele werken het verhaal zich eerder lijkt te vertakken dan te verdichten. In de schijnbaar alledaagse voorstellingen lopen personages in en uit. Iemand is op weg in de auto, een tuinder oogst groente op het land, een kat rent in de nacht over straat, in een lege hal staat de deur op een kier. De onbeduidende en terloopse momenten bezitten een verstilling die tegelijk doet afvragen wat er aan vooraf ging of wat er nog staat te gebeuren. In hun samenhangen verkennen ze de hedendaagse tijd en de wijze waarop we ons bewegen en verhouden tot de wereld.
 

“Ik ben geïnteresseerd in de momenten die je over het hoofd ziet, waarin ongemerkt je blik of gedachten afdwalen, de tussenmomenten die de tijd verdelen of twee gebeurtenissen verbinden.”

 

Aafke Ytsma werkt vaak in series waarbij ze eenzelfde onderwerp vanuit afwisselende invalshoeken belicht. De geconstrueerde werkelijkheid in haar schilderijen is een collage van indrukken. Personages en locaties zijn afkomstig uit haar dagelijks leven aangevuld met beeldfragmenten uit films, de kunstgeschiedenis of foto's uit tijdschriften of van het internet.

Aafke Ytsma volgde haar kunstopleiding aan (CaBK) ArtEZ, Zwolle. Ze exposeerde o.a. in melklokaal, Museum Arnhem, Municipal gallery Pafos (CY) en THALER Originalgrafik (DE). Haar werk werd genomineerd voor de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst en is o.a. opgenomen in de collectie van het Fries Museum, het UMCG en in diverse privécollecties.


EQUIDISTANCE

 

5  juni t/m 14 augustus 2022

 

Drie jonge, deels opgeleide en in Groningen wonende, kunstenaars namen het concept equidistantie als uitgangpunt voor deze tentoonstelling. In de wiskunde wordt ‘een punt op gelijke afstand van een verzameling objecten equidistant genoemd als de afstanden tussen dat punt en elk object in de verzameling gelijk zijn.’ 

“De term equidistance in ons onderzoek is ontstaan uit het gevoel van verbondenheid. Als trio, waarin ieder van ons een andere achtergrond deelt, streven we ernaar om onze verschillende frequenties te delen voor deze bepaalde periode waarin we ons bevinden. We willen deze verzamelde momenten via verschillende media vastleggen en tot uitdrukking brengen in een tentoonstelling. Drie verschillende artistieke talen waaien op en worden verenigd door het begrip equidistantie in een gezamenlijk werk - een punt op gelijke afstand.”
 

Karina Puuffin 


Karina Puuffin (1997, Oekraïne) verhuisde naar Nederland toen de situatie in Oost-Oekraïne instabiel en onveilig werd. Het werk van Puuffin is een viering van kunst. Geïnspireerd door het modernisme probeert ze de traditionele ideeën van het medium te doorbreken, schilderijen samen te voegen tot sculpturale objecten en vice versa. Met haar werk Good painting in deze tentoonstelling werpt ze een vraag op: wat maakt een kunstwerk de moeite waard om in het museum te laten zien? Goed = waarde, maar = waarde goed.

In de hedendaagse kunstwereld wordt de waarde van het kunstwerk niet meer bepaald door de kwaliteit ervan. White cube-muren worden beschouwd als een ultieme presentatieruimte en "een goed schilderij" is een abstracte term geworden om een stuk te identificeren dat succesvol, gewaardeerd en hoog aangeschreven is. In de satirische installatie van Puuffin vindt de versmelting plaats tussen gewenst en ongewenst, authenticiteit en fake, goedkoop en duur. Haar project is zowel een statement als een experiment om te kijken of de perceptie van een kunstkijker gemakkelijk te manipuleren is. Van iets goedkoops, vergeten, onbelangrijks en clichés tot iets "waardevols".
 

Ottokaji Iroke 


Ottokaj Iroke (1989, Zuid Korea) is een multidisciplinair kunstenaar gevestigd in Nederland, oorspronkelijk afkomstig uit Seoul. Hij studeerde schilderkunst voor zijn master aan het Frank Mohr Instituut. Ottokaji is gefascineerd door de machttopologie van economie, sport en hiphop. Zijn dagelijks leven en interesses worden gecombineerd, en hij esthetiseert ze dagelijks. Zijn leven is een suggestieve transformatie van zijn kunst en mentaliteit. Hij verandert politieke kwesties in perceptuele ervaringen.

Voor het werk ‘That's all football’, een installatie met een performancevideo en sculpturale schilderijen, maakte hij 20 sculpturale schilderijen van kindervoetbalnetten. Ottokaji bezocht het Abe Lenstra Stadion van SC Heerenveen voor het videowerk om locatie gebonden geluid op te nemen. Die dag dat hij er was, 15 mei, won SC Heerenveen van Go Ahead Eagles met 3:1. Het was voor hen de laatste wedstrijd van het seizoen. Zijn performancevideo laat zien hoe hij speelt in zijn atelier. Hij presenteert dit allemaal in de tentoonstelling. Ook het publiek is welkom om met zijn settings te spelen. Iedereen is welkom in zijn stadion.
 

Celina Bermudez Vogensen


Celina Bermudez Vogensen (1996, Portugal) is Nicaraguaanse, Portugese en Amerikaanse en werkt met onderwerpen met betrekking tot natuur tegenover migratie, territorium en identiteit waarin hun persoonlijke ervaring de belangrijkste bron is van het werk. Celina verkent deze onderwerpen via verschillende media en benaderingen.

Celina toont ‘mythen en metamorfose’. “We zijn gefascineerd door het concept van het overwinnen van de traditie van stilte en het bouwen van nieuwe verhalen en beelden die de relaties onderling en tussen soorten aangeven. We willen onderzoek doen naar algemeen bekende mythen voor deze tentoonstelling samen met meer onbekende verhalen. Verhalen en beelden zijn die de relaties tussen soorten aangeven. Fabels, mythen en beelden van dieren en planten die communiceren.” 

Een metamorfose van mens en dier gepresenteerd in de vorm van video, prenten, schilderijen en miniatuursculpturen.


AFSLAG BLV
weer van start

 

AFSLAG BLV, de dependance van Museum Belvédère in de Heerenveense School in het centrum van Heerenveen, is na een kleine renovatie weer van start met een nieuw tentoonstellingsprogramma en een nieuwe programmeur: Albert Oost, kunstenaar, initiatiefnemer van melklokaal in Heerenveen en tevens werkzaam als collectiebeheerder bij Museum Belvédère.

Te beginnen met:

A Square Dance – Henrik Kröner
 

6 maart t/m 22 mei 2022
 

De doeken van de in Groningen wonende Henrik Kröner (1979, Nordhorn, DE) ogen als ijle kleurpotloodtekeningen op dunne ruitjesstof, dat associaties oproept met het papier van een eenvoudig rekenschrift. De tastzin wordt ingeruild voor de zin van het kijken, het aanraken met de ogen, de blik.

In deze tentoonstelling draait het om een dans, de square dance. Het mathematische ritme van allemaal kleine vierkantjes. Het is geen statische dans maar het gaat heen en weer, kriskras dwars door elkaar. De getoonde werken komen uit verschillende series van Henrik Kröner’s oeuvre.

Waar eerder vooral het accent lag op kleur -en lichtverloop zijn nu ook kleurvlekken en ronde vormen te herkennen. Eenvoudige composities met een decoratieve uitstraling. Het textiele en het tactiele karakter van het werk is alom aanwezig.

Kröner komt uit een textielfamilie. Zijn oma heeft in de jaren 30 in Hamburg textiele vormgeving gestudeerd en zijn vader is textielingenieur. De ruitjesstof in deze tentoonstelling is afkomstig uit de fabriek waar zijn vader nog steeds werkt.

Als schooljongen begon hij in de wiskundeles de vakjes van het schriftje in te kleuren. “Als kunstenaar koester ik de verveling als een bron van inspiratie. Er kunnen dingen ontstaan vanuit verveling.”

De afgelopen jaren heeft Kröner zich verdiept in de twee oude verhalen Noli me tangere en Pygmalion. Wat hem in beide verhalen interesseert is het spanningsveld tussen het verbod en het verlangen om iets aan te raken. Het aanraken met de ogen en met de tast, onze huid.

Pygmalion gaat ook over de mythe van de kunstenaar, de schepper. Kröner gaat kritisch om met dit romantische idee. Hij stelt zich vragen als: wat is authentiek, hoe beoordelen we iets als goede kunst en hoe wordt het gewaardeerd.


In de media: Klik hieronder voor een recensie van Gitte Brugman:

Leeuwarder Courant (18 maart 2022)